​ÖNCE GÜVENLİK (Mİ?)

Ersin AKMAN 23 Şub 2017

Geçen hafta birbirinden farklı ortamlarda haberdar olduğum iki benzemez olay, aslında toplumun teknoloji kullanımına verdiği önemi de çok açık bir şekilde gösteriyor.

Geçen hafta birbirinden farklı ortamlarda haberdar olduğum iki benzemez olay, aslında toplumun teknoloji kullanımına verdiği önemi de çok açık bir şekilde gösteriyor. Bir teknoloji yayıncısı olarak son 15 yıldır “bilgi güvenliği” ile ilgili yazıyorum, okuyorum. Bana soracak olursanız cep telefonları (ve doğal olarak sosyal medya) icat olunmadan önce de sonra da teknoloji kullanan herkesin dikkat etmesi gereken güvenlik kuralları vardı. Şu an sadece gizlememiz gereken daha çok kişisel bilgimiz var. Ve sadece anti virüs yazılımları kullanarak bu verileri kötü niyetli kişilerden korumamız ne yazık ki mümkün değil. Bizim de biraz (zeki demek istemiyorum ama) uyanık olmamız gerekiyor.

Şimdi gelin geçen haftalarda birkaç farklı platformda tartışılan iki benzemez olaya birlikte bakalım. İlk olayımızın başrolünde “sosyetik” olarak isimlendirmekten keyif aldığımız hani genellikle hayatlarını Bebek civarında geçirdikleri varsayılanlar arasından bir anne var. Aşık olduğu adama bazılarının müstehcen kabul edeceği bir fotoğrafını göndermek isterken yanlışlıkla Snapchat programını açıyor. Ve o “masum” görüntü sadece sevdiği adama değil bütün takipçilerine gidiyor. Ardından tabii ki hızlı bir boşanma davası. Neden mi? Çünkü aşık olunan adam ile resmen evli olunan, çocukların babası farklı erkekler. 

İhmal mi, deli cesareti mi?

İkinci örneğimiz ne yazık ki teknoloji ile çok daha haşır neşir olması gereken insanlar arasından. Orta – alt seviye ailelerin “kendilerince” şanslı (ama doğal olarak eğitimsiz) çocukları, ebeveynlerinin hayal bile edemeyeceği bir meslekle uğraşıyorlar. Hayaller New York, gerçekler Pendik gibi bir durum. Bu işi en iyi onlar yapıyorlar ama sürekli hakları yeniliyor. O nedenle de etraflarındaki herkese bileniyorlar. Başlıyorlar eski patronları veya sektörden tanıdıkları insanlar hakkında atıp tutmaya. Ama içlerinden biri (belki de en işe yaramazı, en içten pazarlıkçısı) bir gün kendisinden geri istenen bir test telefonunda kişisel hesaplarını açık unutuyor. Doğal olarak da tüm pislik çevreye saçılıyor. Türkiye teknoloji camiasında “kendilerince” laf sokmadıkları kimse kalmadığı için de bir anda aforoz ediliyorlar. New York hayalleri Pendik gerçeğine bulanınca ortaya kişisel iletişimin gizliliğiyle ilgili bir sürü kuramsal fikir çıkıyor. Bu teorik bilgiler, kendisini teknoloji editörü olarak isimlendiren kirli, yozlaşmış ruhları tabii ki aklamıyor.

Burada önemli olan nokta sosyete güzelinin işlediği suçu kabul edip boşanmaya razı olmasına rağmen, varoş çocuklarının kişisel iletişimin mahremiyeti kuralı arkasına saklanarak yaptıkları terbiyesizliğin üzerini örtme çabası.

İşin bizi en çok ilgilendiren yanı ise kendi inisiyatifimizle (isteyerek veya istem dışı) tüm topluma açtığınız kişisel bilgileriniz için mahremiyet talebinde bulunabilir miyiz? Teknolojiyi yanlış veya eksik kullanıyor olmanız temelde kimin sorunudur? Kişisel bilgilerinizi korumak da bir görev değil midir? Mahremiyet kalkanı arkasına saklanıp insanlara hakaret etmeyi, iftira atmayı normal gösterebilir misiniz? Suç varsa en azından boşanma gibi bir ceza, varoş çocuklarına da uygulanmayacak mı?