Bursa Karacabey Ovası’nda mevsimlik işçiler, dört aşamalı zahmetli bir süreçle turfanda karpuz fidelerini toprakla buluşturarak üretimin en meşakkatli dönemini geride bırakıyor.
Türkiye’nin tarım merkezlerinden biri olan Bursa’nın Karacabey ilçesinde, geniş bir ürün yelpazesinde faaliyet gösteren tarım işçileri için yılın en yorucu dönemi yaşanıyor. Salçalık domates, kapya biber, mısır ve soğan gibi ürünlerin yetiştirildiği bölgede, özellikle örtü altı turfanda karpuz dikimi, işçilerin fiziksel sınırlarını zorlayan bir süreç olarak öne çıkıyor.
Dört aşamalı zorlu süreç
Balıkesir’den gelerek tarlalarda yoğun bir çalışma temposuna giren işçiler, sabahın ilk ışıklarıyla başladıkları mesailerini akşam saatlerine kadar sürdürüyor. İşçi çavuşu Akif Yaman, İzmir ve Manisa gibi bölgelerde de benzer çalışmalar yürüttüklerini belirterek, karpuz dikiminin diğer ürünlerden çok daha farklı ve detaylı bir işçilik gerektirdiğini ifade ediyor.
Yaman, 25 dönümlük bir arazide 25 kişilik bir ekiple yürüttükleri operasyonu şu sözlerle anlatıyor: Süreç sadece fideyi dikmekle bitmiyor. Önce fidelerin tarlaya dağıtılması, ardından dikim işlemi, sonrasında don riskine karşı üzerlerine şapka geçirilmesi ve en son aşamada şapkaların kenarlarının toprakla kapatılması gerekiyor. Bu dört aşamalı döngü, işçileri en çok yoran tarımsal faaliyetlerin başında geliyor.
Emek sofraya ulaşana kadar devam ediyor
Sabah 07.30’da başlayan ve yaklaşık 9 saat süren yoğun çalışma temposunda, özellikle şapka kapatma işleminin büyük bir titizlik ve fiziksel güç gerektirdiğini vurgulayan Yaman, diğer ürünlerde dikim yapıp geçtiklerini ancak karpuzda işin bitmediğini belirtiyor.
Domates ve biber gibi ürünlerin hasat süreçlerinde de aktif rol aldıklarını hatırlatan Yaman, tüketicilerin sofrasında gördüğü her bir karpuzun arkasında, tarlada verilen büyük bir emeğin ve alın terinin yattığını ifade ediyor. Karacabey Ovası’nda sona yaklaşan örtü altı karpuz dikimi, bölgedeki tarımsal üretimin ne denli zorlu koşullarda gerçekleştiğini bir kez daha gözler önüne seriyor.
