Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), her yıl mayıs ayının son haftasında kutlanması kararlaştırılan Milli Aile Haftası kapsamında "İstatistiklerle Aile, 2025" bültenini yayımladı. Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi (ADNKS) verileriyle hazırlanan çalışma, Türkiye’deki nüfus hareketliliğiyle birlikte son yıllarda aile ve hane halkı yapısında yaşanan değişimi gözler önüne serdi. 2025 yılının "Aile Yılı" ilan edilmesinin ardından 2026-2035 döneminin "Aile ve Nüfus On Yılı" olarak belirlenmesiyle birlikte açıklanan bu veriler, toplumsal dönüşümün haritasını çıkardı.

Haneler küçülüyor, yalnız yaşayanlar artıyor
Türkiye’de aileler giderek küçülüyor; aynı çatı altında yaşayan kişi sayısı 2008 yılından bu yana istikrarlı bir düşüş eğiliminde. 2008'de ortalama 4 kişi olan hane halkı büyüklüğü, 2025 itibarıyla 3,08 kişiye kadar geriledi. İllere göre incelendiğinde en kalabalık haneler 4,84 kişi ile Şırnak’ta görülürken; bu ili 4,63 kişi ile Şanlıurfa ve 4,43 kişi ile Batman takip etti. Ortalama hane büyüklüğünün en düşük olduğu iller ise 2,49 kişi ile Tunceli, 2,50 kişi ile Giresun ve 2,51 kişi ile Çanakkale olarak kayıtlara geçti.

Hane yapısındaki en dikkat çekici değişim ise tek kişilik yaşamın yaygınlaşması oldu. 2014'te toplam hanelerin yüzde 13,9'unu oluşturan yalnız yaşayanların oranı, 2025 yılına gelindiğinde yüzde 20,5'e yükseldi. İllere göre incelendiğinde tek kişilik hanelerin en yoğun olduğu yer yüzde 32,7 ile Gümüşhane olurken, en düşük oran yüzde 11,5 ile Batman'da kaydedildi.

Geniş aile gerilerken tek ebeveynli haneler yükseliyor
Geleneksel aile yapısındaki dönüşüm, paylaşılan rakamlara da doğrudan yansıdı. Sadece eşlerden ya da eşler ve çocuklardan oluşan çekirdek ailelerin oranı, 2014’teki yüzde 67,4 seviyesinden 2025’te yüzde 62,7’ye geriledi. Aynı dönemde geniş ailelerin oranı da yüzde 16,7’den yüzde 13,5’e düştü. Çekirdek ailenin en yaygın olduğu il yüzde 70,5 ile Gaziantep, geniş ailenin en yüksek oranda görüldüğü il ise yüzde 21,2 ile Hakkari oldu.

Diğer yandan, tek ebeveyn (ya anne ya baba) ve çocuklardan oluşan hanelerin payı son 11 yılda yüzde 7,6’dan yüzde 11,3’e yükseldi. 2025 verilerine göre tüm hanelerin yüzde 8,5’ini anne ve çocuklardan, yüzde 2,8’ini ise baba ve çocuklardan oluşan aileler meydana getirdi. Tek ebeveynli hanelerin en yoğun olduğu il ise yüzde 13,8 ile Bingöl olarak kayıtlara geçti.
2014'te yüzde 7,6 olan bu oran, 2025 yılı itibarıyla yüzde 11,3'e çıktı. Geçen yılki veriler incelendiğinde, tüm hanelerin yüzde 8,5'ini anne ve çocuklardan, yüzde 2,8'ini ise baba ve çocuklardan oluşan aileler meydana getirdi.
Aynı çatı altında yaşayan ancak aralarında eş veya ebeveyn-çocuk bağı bulunmayan kişilerden oluşan hanelerin payı da yükseliş gösterdi. Çekirdek aile bulunmayan çok kişili hanelerin oranı 2014'te yüzde 2,1 seviyesindeyken, 2025'te yüzde 3,3'e ulaştı.
İller bazında yalnız yaşayanların dağılımına bakıldığında ise Gümüşhane yüzde 32,7 ile ilk sırada yer aldı. Gümüşhane'yi yüzde 30,8 ile Tunceli ve yüzde 30,5 ile Giresun takip etti. Tek kişilik hanelerin en az görüldüğü il yüzde 11,5 ile Batman olurken, bu ili yüzde 12,4 ile Diyarbakır ve Van izledi.

Çocuklu haneler ve ailesinden ayrılamayan gençler
Toplam hane sayısının 26 milyon 977 bin 795’e ulaştığı 2025 yılında, evlerin yüzde 41,9’unda 0-17 yaş grubunda en az bir çocuk bulunuyor. Çocuklu hane oranının zirvesinde yüzde 68,2 ile Şanlıurfa yer alırken, listenin sonunda yüzde 27,3 ile Tunceli bulunuyor. Hanelerin yüzde 19,1’inde tek çocuk, yüzde 14,1’inde iki çocuk, yüzde 1,1’inde ise beş ve daha fazla çocuk yaşıyor.
Ekonomik ve sosyal koşulların gençlerin yaşam standartları ile ayrı eve çıkma tercihleri üzerindeki etkisi, paylaşılan rakamlarla netlik kazandı. 25-29 yaş aralığında olup hiç evlenmemiş 3 milyon 502 bin 33 gencin yüzde 70’i (2 milyon 452 bin 909 kişi), anne veya babasıyla aynı evde yaşamaya devam ediyor. Ailesinin yanında kalmayı sürdüren bu gençlerin yüzde 42,6’sını erkekler, yüzde 27,4’ünü ise kadınlar oluşturuyor.
Yaşlı nüfusun hane profili ve yalnızlık tablosu
Türkiye’deki 26,9 milyon hanenin 7 milyon 46 bin 560’ında (yüzde 26,1) 65 yaş ve üzeri en az bir birey yaşıyor. Tek başına yaşayan yaşlıların sayısı ise 2014’teki 1 milyon 73 bin seviyesinden 2025’te 1 milyon 836 bin 496’ya ulaştı. Ülkedeki tüm tek kişilik hanelerin üçte birini (yüzde 33,2) yalnız yaşayan yaşlılar oluşturuyor ve bu grubun yüzde 73,5’ini kadınlar meydana getiriyor. Tek kişilik haneler içinde yaşlı oranının en yüksek olduğu il yüzde 47,6 ile Balıkesir oldu.
Yaşlı bireylerin yüzde 37,9’u en az bir çocuğuyla aynı adreste yaşarken, 90 yaş ve üzerindekilerde bu oran yüzde 43’e çıkıyor. Ancak tek başına yaşayan yaşlıların yüzde 14,3’ünün aynı ilde ikamet eden hiçbir çocuğu bulunmuyor; bu durumun en yoğun görüldüğü il yüzde 40,9 ile Çankırı oldu.
Akraba evliliklerinde istikrarlı düşüş sürüyor
Evlenme istatistikleri, Türkiye’de akraba evliliği eğiliminin yıllar içinde belirgin biçimde azaldığını gösterdi. 2010 yılında gerçekleşen resmi evliliklerin yüzde 5,9’u akraba evliliği iken, bu oran 2020’de yüzde 3,8’e, 2025 yılında ise yüzde 3’e geriledi. 2025’te akraba evliliği oranının en yüksek olduğu il yüzde 16,9 ile Şanlıurfa, en düşük olduğu iller ise yüzde 0,4 ile Kütahya ve Edirne oldu. Mevcut tüm evlilikler içinde birinci dereceden kuzeniyle evli olanların oranı ise yüzde 8 olarak hesaplandı.
Mutluluğun adresi değişmedi: Yüzde 69 ile aile
Yaşam Memnuniyeti Araştırması 2025 sonuçlarına göre, bireyleri hayatta en çok mutlu eden kaynakların başında açık ara aile geliyor. Katılımcıların yüzde 69’u en büyük mutluluk kaynağının aileleri olduğunu ifade ederken; bunu yüzde 15,6 ile çocuklar, yüzde 4,8 ile bireyin kendisi, yüzde 3,9 ile eş, yüzde 3,3 ile anne-baba ve yüzde 1,9 ile torunlar takip etti. Öte yandan nüfus kayıtlarına göre ülkedeki 21 milyon 375 bin 930 çocuktan 251 bin 929’unun babası, 79 bin 214’ünün annesi, 4 bin 907’sinin ise hem annesi hem babası hayatta değil.
Akraba evliliklerinde istikrarlı düşüş sürüyor
Evlenme istatistikleri, Türkiye’de akraba evliliği eğiliminin yıllar içinde belirgin biçimde azaldığını gösterdi. 2010 yılında gerçekleşen resmi evliliklerin yüzde 5,9’u akraba evliliği iken, bu oran 2020’de yüzde 3,8’e, 2025 yılında ise yüzde 3’e geriledi. 2025’te akraba evliliği oranının en yüksek olduğu il yüzde 16,9 ile Şanlıurfa, en düşük olduğu iller ise yüzde 0,4 ile Kütahya ve Edirne oldu. Mevcut tüm evlilikler içinde birinci dereceden kuzeniyle evli olanların oranı ise yüzde 8 olarak hesaplandı.

Mutluluğun adresi değişmedi: Yüzde 69 ile aile
Yaşam Memnuniyeti Araştırması 2025 sonuçlarına göre, bireyleri hayatta en çok mutlu eden kaynakların başında açık ara aile geliyor. Katılımcıların yüzde 69’u en büyük mutluluk kaynağının aileleri olduğunu ifade ederken; bunu yüzde 15,6 ile çocuklar, yüzde 4,8 ile bireyin kendisi, yüzde 3,9 ile eş, yüzde 3,3 ile anne-baba ve yüzde 1,9 ile torunlar takip etti. Öte yandan nüfus kayıtlarına göre ülkedeki 21 milyon 375 bin 930 çocuktan 251 bin 929’unun babası, 79 bin 214’ünün annesi, 4 bin 907’sinin ise hem annesi hem babası hayatta değil.