Cemalettin köyü sakinleri, nesillerdir sürdürdükleri imece usulü yemek geleneğiyle bayramlarda birlik ve beraberliğin en güzel örneğini sergiliyor.
Bitlis’in Ahlat ilçesine bağlı Cemalettin köyünde bayramlar, sadece bir takvim yaprağı değişikliği değil, aynı zamanda köklü bir mutfak kültürünün yeniden hayat bulduğu şenliklere dönüşüyor. Köy halkı, "halise" adını verdikleri özel yemek etrafında kenetlenerek, bayramın manevi atmosferini dayanışmayla taçlandırıyor.
Sabır ve emeğin yemeği: Halise
Yörede "döğme" olarak adlandırılan aşurelik buğdayın tavuk etiyle uzun süre ağır ateşte pişirilmesiyle hazırlanan halise, zahmetli yapısıyla biliniyor. Pişirme işleminin ardından üzerine dökülen doğal köy tereyağı ile lezzetlenen bu yemek, Türkiye’nin farklı bölgelerinde keşkek ismiyle bilinse de Cemalettin köyündeki sunumuyla özgün bir kimlik taşıyor.
Taziye evinde kurulan dev sofralar
Arefe gününden itibaren hazırlıklarına başlanan bu gelenek, köyün taziye evinde kurulan dev sofralarda nihayete eriyor. Kazanlarda saatlerce süren pişirme sürecinin ardından tüm köylüler aynı çatı altında buluşuyor. Bu sofralar, sadece karınları doyurmakla kalmıyor; küskünlerin barıştığı, bayramlaşmanın samimiyetle yapıldığı bir köprü görevi görüyor.
Gelecek nesillere aktarılan miras
Cemalettin Köyü Muhtarı Abdullah Cebe, bu geleneğin köyün sosyal dokusunu güçlendiren en önemli unsur olduğunu ifade ediyor. Cebe, halise sofralarının sadece bir yemek paylaşımı değil, birlik beraberlik ruhunun nesilden nesile aktarılması olduğunu vurguluyor. Köy halkı, bu kadim geleneği yaşatarak hem geçmişe olan vefa borcunu ödüyor hem de toplumsal dayanışmayı diri tutuyor.
