Silica sistemi, saniyenin katrilyonda biri hızındaki lazer darbelerini kullanarak camın moleküler yapısında kontrollü değişiklikler oluşturuyor. Bu darbeler, son derece kısa süreli ışık flaşları şeklinde uygulanıyor. Araştırmada yer alan bilgilere göre, on femtosaniyenin bir dakikaya oranı, bir dakikanın evrenin yaşına oranına denk bir zaman dilimini ifade ediyor. 2023 Nobel Fizik Ödülü’ne de konu olan bu lazer teknolojisi, ışığın atom ve moleküller içindeki elektron hareketlerini gözlemleyebilecek hassasiyette odaklanmasını mümkün kılıyor. Lazer ışını camın içine odaklandığında, bir metrenin milyonda birinden daha küçük hacimlerde yapısal değişiklikler meydana geliyor. Bu değişiklikler camın şeffaflığını bozmadan, verinin derin katmanlara işlenmesini sağlıyor.
Yüksek Yoğunlukta Veri Depolama
Araştırma ekibi, Silica projesi kapsamında verinin kodlanması, yazılması, okunması ve hata düzeltme süreçlerini kapsayan bütüncül bir teknoloji platformu geliştirdi. Ekip, iki farklı yazım yöntemi üzerinde çalıştı. Mikroskobik patlamalarla gerçekleştirilen yöntemde milimetreküp başına 1,59 gigabit veri depolama yoğunluğuna ulaşıldı. Bu yöntemle yüksek kapasiteli veri saklama mümkün hale getirildi.Hız odaklı ikinci yöntemde ise camın kırılma indisinde küçük değişiklikler oluşturuluyor. Bu teknikle saniyede 65,9 megabit veri yazılabildiği belirtildi. Lazer ışını sayısının artırılmasıyla yazma hızının daha da yükseltilebileceği ifade edildi.
Geleneksel Depolama Yöntemlerine Alternatif
Silica teknolojisi, manyetik bantlar ve sabit diskler gibi geleneksel depolama yöntemlerine kıyasla daha uzun süreli veri koruma kapasitesi sunuyor. Cam tabanlı depolama birimlerinin ısıya, neme ve manyetik alanlara karşı dayanıklı olduğu bildirildi. On yıllar süren araştırmalar sonucunda sanayiye uygun hale getirilen ultra hızlı lazer sistemlerinin, veri merkezlerinde enerji verimliliği ve dayanıklılık alanlarında çözüm sunması hedefleniyor. Nature dergisinde yayımlanan çalışma, cam tabanlı veri depolamanın uzun vadeli arşivleme ihtiyaçları için alternatif bir yöntem olarak geliştirildiğini ortaya koyuyor. Silica sistemiyle, büyük hacimli verilerin uzun süreli ve dayanıklı biçimde saklanması amaçlanıyor.
