57. Alay’ın İkinci "Ölme Emri" ve Siper Mücadelesi
Çanakkale Kara Savaşları’nın en kritik anlarından biri, 4 Haziran 1915 gecesi yaşandı. İtilaf Devletleri’nin Arıburnu’ndaki Anzak Kolordusu aracılığıyla başlattığı girişimde, gece karanlığından faydalanan Anzak askerleri 57. Alay’ın elindeki 31 ve 32 numaralı stratejik siperleri ele geçirdi. Durumun vahametini kavrayan 19. Tümen Komutanı Yarbay Mustafa Kemal, cephenin yarılmasını önlemek amacıyla tarihi bir emir daha yayımladı.
"Kâmilen Mahv Olarak İstirdâdını Emrettim"
Mustafa Kemal Atatürk’ün 27. Alay Kumandanlığına yazdığı ve 57. Alay’ın fedakarlığını tescilleyen o emirde şu ifadeler yer aldı:
"27’nci Alay Kumandanlığına; düşman 57’nci Alayın sağ cenahındaki siperleri işgal etmiştir. Mezkûr alayla icap ederse kâmilen mahv olarak (tamamen yok olarak) siperlerin istirdâdını (geri alınmasını) emrettim."
8 Saatlik Dehliz Esareti ve Zafer
Emrin ardından 57. Alay ve komşu 27. Alay’ın müşterek harekatı başladı. Gece boyu süren belirsizlik ve çatışmaların ardından, Türk bombacıların sürünerek siperlere yaklaşması ve ardından yapılan süngü hücumuyla Anzak askerleri etkisiz hale getirildi. 5 Haziran sabahı saat 07.20’de siperlerin tamamen geri alınmasıyla, dehlizlerde 8 saattir mahsur kalan Türk askerleri de mutlak bir ölümden kurtarıldı.
Tarihe Altın Harflerle Kazınan Başarı
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi’nden Dr. Öğretim Üyesi İsmail Sabah, bu olayın önemini şu sözlerle vurguluyor: "31-32 nolu siperler Arıburnu Cephesi’nin merkezi olduğu için kaybı, cephenin yarılması demekti. 57. Alay, Çanakkale tarihinde ikinci kez ölme emri alıp başarıya ulaşarak adını tarihe altın harflerle yazdırmıştır."
