Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, boşanma davalarında sıklıkla tartışma konusu olan ziynet eşyalarının evlilik birliği içindeki harcamalarına ilişkin ezber bozan bir emsal karara imza attı. Evlilik sürecinde eşinin rızasıyla bileziklerini bozdurup otomobil alan erkek, takıların "hibe edildiğini" ispatlayamazsa, tüm altınları ya aynen ya da güncel bedeliyle yasal faizi eşliğinde geri ödemek zorunda kalacak.
"Kendi İsteğiyle Verdi" Savunması Yetersiz Kaldı
Geçimsizlik nedeniyle Aile Mahkemesi'ne başvuran çiftin boşanma davasında, kadın eş evlilik sürecinde elinden çıkan takıların iadesini talep etti. Davacı kadın; borçların kapatılması, ev harcamaları ve son olarak eşinin kendi üzerine tescillediği otomobil alımı için 7 adet 22 ayar bilezik ile 22 adet çeyrek altının bozdurulduğunu ileri sürdü.
Yerel mahkeme 7 bileziğin iadesine hükmederken, dosyanın taşındığı Bölge Adliye Mahkemesi (BAM), kadının araç alımına rıza gösterdiğini ve bileziklerin geri verilmemek üzere teslim edildiğini varsayarak talebi reddetti. İstinafın yalnızca 22 çeyrek altının iadesini onaylaması üzerine uyuşmazlık Yargıtay’ın önüne geldi.
Hayatın Olağan Akışına Vurgu
Temyiz incelemesini tamamlayan Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, Türk Medeni Kanunu'ndaki ispat yükü kurallarını hatırlatarak dikkat çekici bir hukuki çerçeve çizdi. Ziynet eşyalarının doğası gereği kadının kişisel kullanımında veya himayesinde bulunmasının hayatın olağan akışına uygun olduğunu vurgulayan Yüksek Mahkeme; bu eşyaların erkeğin veya erkeğin ailesinin tasarrufuna bırakılmasının olağan bir durum sayılamayacağının altını çizdi.
İspat Yükü Altınları Harcayan Tarafta
Dosyada yer alan kuyumcu kayıtları ve davalı erkeğin ikrarıyla 7 bileziğin otomobil alımında kullanıldığının kesinleştiğini belirten daire, istinaf mahkemesinin kararını bozdu. Yargıtay kararında, şu ilkelere yer verildi:
Ziynet eşyalarını harcayan taraf, bu altınların kendisine "kesinlikle geri istenmemek ve bağışlanmak üzere" verildiğini somut delillerle kanıtlamak zorundadır.
Kadının araç alımını onaylaması veya aracın aile içinde kullanılması, altınların mülkiyetinden feragat ettiği ve hibe ettiği anlamına gelmez.
Bağışlama iradesi ispat edilemediği müddetçe, kullanılan altınların aynen ya da dava tarihindeki bedeli üzerinden yasal faiziyle tazmin edilmesi şarttır.
