Diyarbakır’da suça sürüklenen çocukların küçük bir isteğiyle başlayan etkinlik, vakıf kültürünün şefkatli yüzünü cezaevi duvarlarının ardına taşıyarak unutulmaz bir dayanışma örneğine dönüştü.
Diyarbakır Vakıflar Bölge Müdürlüğü, toplumsal sorumluluk projeleri çerçevesinde Diyarbakır Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda kalan çocuklara yönelik özel bir program düzenledi. Diyarbakır Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı ile ortaklaşa gerçekleştirilen bu organizasyon, sadece bir yemek ikramı değil, aynı zamanda çocukların kendilerini değerli hissetmelerini sağlayan bir gönül köprüsü kurdu.
Çocukların hamburger talebi üzerine şekillenen etkinlikte, kurum çalışanları ve çocuklar aynı sofrayı paylaşarak vakıf medeniyetinin temel taşı olan paylaşma kültürünü yaşattı. Yemeklerin ardından çocuklara çeşitli kıyafetler ve hediyeler dağıtılarak, onların sosyal hayattan kopmamaları hedeflendi.
Vakıf kültürünü bir yaşam biçimi haline getirme hedefi
Vakıflar Bölge Müdürü Hakan Demir, bu tür buluşmaların çocukların yalnızlık hissini gidermede kritik bir rol oynadığını ifade etti. Demir, çocukların vakıfları her ihtiyaç duyduklarında başvurabilecekleri bir yuva olarak görmelerinin kendileri için en büyük mutluluk kaynağı olduğunu belirtti.
Sadece anlık bir etkinlik değil, sürekli bir destek
Bu tür organizasyonların tek seferlik bir yardım faaliyeti olmadığını vurgulayan Demir, çalışmaların yılın geneline yayıldığını dile getirdi. İftar buluşmaları, tatlı ikramları ve kültürel bilgilendirme sunumlarıyla çocukların manevi dünyasına dokunmaya devam ettiklerini belirten Demir, "Evlatlarımızı ötekileştirmeden, onları toplumun bir parçası olarak görerek yeniden kazanmak için çalışıyoruz. Eğer bir çocuğun bile yüreğine dokunabildiysek, bu bizim için en büyük başarıdır" dedi.
Topluma kazandırma vizyonu
Vakıflar Bölge Müdürlüğü’nün yürüttüğü bu kapsamlı sosyal destek çalışmaları, suça sürüklenmiş gençlerin rehabilitasyon sürecine de önemli bir katkı sağlıyor. İnsan odaklı bu yaklaşım, vakıf geleneğinin modern dünyada nasıl bir iyileştirici güce dönüşebileceğini gözler önüne seriyor. Çocukların kendilerine uzanan bu sevgi elini karşılıksız bırakmaması, projenin toplumsal karşılığının ne kadar güçlü olduğunu bir kez daha kanıtladı.
