Yeni Birlik Yerel Haberler Karababa Köprüsü altındaki Fırat yatağı kurudu: Roma dönemi mağaraları ortaya çıktı

Karababa Köprüsü altındaki Fırat yatağı kurudu: Roma dönemi mağaraları ortaya çıktı

Atatürk ve Birecik barajlarında yürütülen sızıntı kontrolü çalışmaları nedeniyle su seviyesinin düşürüldüğü Fırat Nehri'nin Karababa Köprüsü altındaki yatağı tamamen kurudu.

Atatürk ve Birecik barajlarında yürütülen kapsamlı sızıntı kontrolü çalışmaları neticesinde su seviyesinin düşürülmesi, Türkiye'nin en büyük akarsularından biri olan Fırat Nehri'nde tarihi bir manzarayı gözler önüne serdi. Karababa Köprüsü'nün bulunduğu bölgede nehir yatağının büyük ölçüde kurumasıyla birlikte, uzun yıllardır baraj suları altında saklı kalan Roma dönemine ait mağaralar ve kaya kalıntıları gün yüzüne çıktı.

Devlet Su İşleri (DSİ) koordinasyonunda baraj güvenliğini ve su sızıntılarını denetlemek amacıyla gerçekleştirilen su seviyesi düşürme operasyonu, nehir coğrafyasında beklenmedik bir değişime yol açtı. Normal şartlar altında tonlarca suyun akış gösterdiği Karababa Köprüsü altındaki yatakta suların çekilmesi, geniş toprak ve kaya alanlarının görünür hale gelmesine neden oldu. Bölgedeki su seviyesindeki bu ani azalma, hem doğa meraklılarının hem de çevrede yaşayan vatandaşların akınına uğradı.

Nehir yatağının kuruduğunu duyarak bölgeye gelen vatandaşlar ve doğa fotoğrafçıları, yıllardır su altında kaldığı için gözlemlenemeyen Roma dönemi mağaralarını yakından inceleme fırsatı buldu. Bazı vatandaşlar kuruyan nehir tabanına inerek bu tarihi ve olağanüstü manzarayı cep telefonlarıyla kaydederken, bölge halkı hayatlarında ilk kez Fırat Nehri'nin bu kesiminde böylesine bir kuruma olayıyla karşılaştıklarını dile getirdi. Doğa fotoğrafçısı Muhammed Aktürk, nehrin kuruduğunu ilk kez gördüğünü belirterek bu anı ölümsüzleştirmek için sahaya geldiğini ifade ederken, yöre sakinlerinden Faruk Kalkan da daha önce benzer bir manzaraya şahit olmadıklarını vurguladı.

Doğa olaylarının ve baraj denetimlerinin tarihin izlerini nasıl bir anda ortaya çıkarabildiğini görmek, coğrafi hafızanın ne kadar dinamik olduğunu bir kez daha hatırlatıyor; suyun çekilmesiyle beliren o sessiz kalıntılar, geçmişin izlerini bugüne taşıyan çarpıcı bir tablo sunuyor.