Dünya genelinde baş gösteren düşük doğum oranı krizi, Avrupa Birliği’ni (AB) varoluşsal bir tehditle karşı karşıya bıraktı. Eurostat’ın son yayınladığı nüfus projeksiyonuna göre, mevcut veriler ışığında AB’nin toplam nüfusu 2100 yılına kadar yaklaşık 53 milyon kişi azalacak. Bugün 451 milyon seviyelerinde olan nüfusun, yüzyıl sonunda 398,8 milyona kadar gerileyeceği tahmin ediliyor. Bu durum, Avrupa ekonomisi ve sosyal güvenlik sistemleri için "alarm zilleri" anlamına geliyor.
2029’da Zirve, Sonrasında Sert Düşüş
Projeksiyona göre Avrupa nüfusu hemen azalmıyor; önce kısa bir yükseliş yaşanacak. 2025 yılında 451,8 milyon olan AB nüfusunun, 2029 yılında 453,3 milyonla zirve noktasına ulaşması bekleniyor. Ancak bu "altın çağ"dan sonra nüfus grafiği aşağı yönlü keskin bir kırılma yaşayacak. 2025-2100 dönemini kapsayan süreçte toplam nüfus kaybının yüzde 11,7'yi bulacağı öngörülüyor.
Çocuk ve Genç Nüfus Erirken İş Gücü Kayboluyor
Habere konu olan raporun en sarsıcı kısmı ise yaş grupları arasındaki dengesizlik. Projeksiyon, çalışma çağındaki bireylerin oranında dramatik bir düşüşe işaret ediyor:
0-19 Yaş Grubu: Payı yüzde 20’den yüzde 17’ye gerileyecek.
20-64 İş Gücü Grubu: Payı yüzde 58’den yüzde 50’ye düşecek.
Bu veriler, gelecekte fabrikalarda çalışacak, üretim yapacak ve vergi verecek genç nüfusun her geçen yıl azalacağını kanıtlıyor.
80 Yaş Üstü Nüfusta Patlama Bekleniyor
Genç nüfus azalırken, tıp teknolojisindeki gelişmeler ve düşük doğum oranları nedeniyle kıta hızla yaşlanıyor. 2025 yılında toplam nüfusun yüzde 16’sını oluşturan 65-79 yaş grubunun payının 2100'de yüzde 17'ye çıkacağı tahmin ediliyor. Asıl büyük sıçrama ise "asırlık çınarlar" grubunda yaşanacak. 80 yaş ve üzeri nüfusun oranı, yüzde 6'dan yüzde 16'ya yükselerek neredeyse üç katına çıkacak.
Dünya Nüfus Kriziyle Karşı Karşıya
Sadece Avrupa değil, tüm dünya benzer bir demografik krizle boğuşuyor. Ancak Avrupa’daki bu sert düşüş, kıtanın küresel arenadaki jeopolitik ve ekonomik gücünü kaybetme riskini de beraberinde getiriyor. Uzmanlar, bu tablonun göç politikalarından emeklilik sistemlerine kadar her alanda köklü reformları zorunlu kılacağını belirtiyor.
