Shahab-1, yaklaşık 300 kilometre menzile sahip sıvı yakıtlı bir balistik füze olarak bölge içi hedefler için tasarlandı. Shahab-2 ise yaklaşık 500 kilometre menzili ve geliştirilmiş isabet oranıyla biliniyor.
Katı yakıtlı sistemler arasında yer alan Fateh-110’un menzili yaklaşık 300 kilometre olarak belirtiliyor. Bu modelin revize edilmiş versiyonu olan Fateh-313 ise yaklaşık 500 kilometrelik erişim sağlıyor. Raad-500 de yaklaşık 500 kilometre menzile sahip hafif yapılı bir sistem olarak tanımlanıyor.
Qiam-1 füzesinin menzili ise yaklaşık 800 kilometre. Bu modelin aerodinamik tasarımının radar izini azaltmaya yönelik olduğu ifade ediliyor.
Orta Menzilli Balistik Füzeler
Orta menzilli balistik füze kategorisinde yer alan Zolfaghar, yaklaşık 700 kilometre menzil sunuyor ve katı yakıtlı yapısıyla dikkat çekiyor.
Shahab-3 modeli yaklaşık 1.300 kilometre menzile sahip sıvı yakıtlı bir sistem olarak öne çıkıyor. Ghadr-110 ise Shahab-3’ün geliştirilmiş versiyonu olarak değerlendiriliyor ve yaklaşık 2 bin kilometreye kadar menzil gösterebiliyor.
Emad füzesinin yaklaşık 1.700 kilometre erişim sunduğu ve ileri güdüm sistemleriyle donatıldığı belirtiliyor. Katı yakıtlı iki aşamalı Sejjil füzesinin menzili ise yaklaşık 2 bin kilometre olarak kaydediliyor.
Kheibarshekan modelinin yaklaşık 1.450 kilometre menzile sahip olduğu, modern hava savunma sistemlerini aşabilme iddiasıyla geliştirildiği ifade ediliyor. Khorramshahr füzesinin ise yaklaşık 2 bin kilometreye ulaşabildiği ve daha ağır savaş başlıkları taşıyabildiği belirtiliyor.
Seyir Füzeleri
İran’ın seyir füzesi envanterinde yer alan Soumar, 2 bin ila 2 bin 500 kilometre arasında değişen menziliyle en uzun erişime sahip sistem olarak gösteriliyor. Bu füzenin düşük irtifada uçarak radar tespitinden kaçmayı amaçladığı ifade ediliyor.
Ya-Ali modeli yaklaşık 700 kilometre menzilli bir seyir füzesi olarak kara hedeflerine karşı geliştirildi. Quds-1’in de yaklaşık 700 kilometre menzile sahip olduğu ve düşük irtifada uçuş yapabildiği belirtiliyor.
Uzmanlar, söz konusu sistemlerin teknik özellikleri ve menzil kapasitelerinin bölgesel güvenlik dengeleri açısından yakından takip edildiğini belirtiyor.
