Mersin'in Mut ilçesinde 51 yıldır makine başında ter döken 65 yaşındaki Ali Baki, mesleğinin son temsilcilerinden biri olarak sektördeki acı gerçeği gözler önüne serdi.
Hazır giyim sektörünün yükselişi ve konfeksiyon ürünlerinin piyasayı domine etmesi, geleneksel terzilik sanatını adeta bir yok oluşun eşiğine getirdi. Geçmişte özel dikim takım elbiseler ve kıyafetler için terzi dükkanlarının önünde kuyruklar oluşurken, bugün bu zanaat daha çok tadilat, daraltma ve kısaltma gibi basit işlemlerle ayakta kalmaya çalışıyor.
Yarım asırlık tecrübe endişeli
1975 yılından bu yana iğne tutan ve mesleğin mutfağında yetişen Ali Baki, yarım asrı devirdiği meslek hayatında artık yolun sonuna gelindiğini belirtiyor. Özellikle kadın giyimi üzerine yoğunlaştığını ancak erkek terziliğinin de temelini oluşturduğunu ifade eden Baki, günümüzde bu işi devralacak yeni nesil bir çırak bulmanın imkansız hale geldiğinden dert yanıyor.
Gençlerin bu zahmetli ve sabır isteyen sanata karşı ilgisiz kaldığını vurgulayan Baki, "Çocuklarımızda heves yok, bu gidişle mesleğimiz tamamen tarih olacak. Yıllardır tek başıma çalışıyorum, sonumuz hüsran" sözleriyle sektörün içler acısı durumunu özetliyor.
Sadık müşteriler ustalara sahip çıkıyor
Mesleğin zorluklarına rağmen, yıllardır aynı terziye güvenen sadık müşteriler ise usta işi kıyafetlerin yerini hiçbir şeyin tutamayacağını savunuyor. 30 yıldır kıyafetlerini Ali Baki’ye emanet eden Mustafa Tezcan, ustanın işçiliğinden duyduğu memnuniyeti dile getirerek, "Onun diktiği elbiseler kalıp gibi üzerime oturuyor. Ustalığına ve temiz işçiliğine güvendiğim için başka bir yere gitmiyorum" ifadelerini kullandı.
Ancak müşteri sadakati, çırak yetişmemesi nedeniyle kan kaybeden terzilik mesleğinin geleceğini kurtarmaya yetmiyor. Uzmanlar, usta-çırak ilişkisinin kesilmesiyle birlikte, Anadolu'nun köklü terzilik geleneğinin önümüzdeki yıllarda tamamen yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğu konusunda uyarıyor.
