Uyanın çocuklar
Alaska’ya 1 saatlik mesafede olmasına rağmen iklimi İstanbul’a benzeyen, Kanada’nın en yaşanası, en sempatik, en Avrupa’ya benzeyen, dünyanın en güzel şehirlerinden biridir Vancouver. Gezdiğim onca yer arasında, New York ve Paris ile birlikte en sevdiğim lokasyonların başında gelir. Baharda çiçek açan ve tüm şehri kaplayan kiraz ağaçları, yazın şehrin kıyılarına kadar gelen balina sürüleri, sokaklarda-parklarda serbestçe gezen yaban kazları ile doğanın mucizesi, cennetten bir köşedir. Downtown’da şehrin ortasında, gökdelenlerin gölgesinde her gün yüzlerce deniz uçağının iniş kalkış yaptığı dünyanın en büyük su üstü havaalanı ve Central Parktan daha büyük Stanley Park’ı aynı koyda buluşturan bir coğrafya harikasıdır. Bir tarafta Kitsilano plajında, diğer tarafta English Bay’da sahili dolduran, partileyen, güneşlenip yüzen mutlu insanların şehridir. Robson caddesinde kendinizi Paris’te-Saint Germain’de hissederken, Türkiye Cumhuriyeti Vancouver Başkonsolosluğu’nun da bulunduğu West Georgia caddesinde kendinizi New York’ta zannedersiniz. Masmavi denizi, şık teknelerin bağlı olduğu marinaları, bir ormanda olduğunuzu düşündüren ulu ağaçların arasında kaybolmuş harika evlerin, kafelerin yarattığı büyülü bir atmosferi vardır. Geniş caddeleri, saat gibi işleyen metro ve havaray sistemi, deniz otobüsleri ile şehir içi ulaşımın zirve yaptığı, dünyanın en nazik insanlarının yaşadığı bir yerdir. Kızım Doğa Deniz’in okulu, dünyanın en iyi üniversitelerinden University of British Columbia-UBC’nin de bulunduğu bu harika şehir, A Milli Futbol takımımızın maçı sebebiyle gündemimize geldi. Her ne kadar sosyal medyada bolca paylaşım izleseniz de ben sizlere Avustralya-Türkiye maçının oynandığı bu şehrin görüntülerde hissedemeyeceğiniz gerçek havasını aktarmak istedim.
ONLAR KAZANMADI BİZ KAYBETTİK
İşte Milli takımımız bu müstesna şehrin en güzel yerinde-Burrard Caddesi’nde Hyatt Regency Oteli’nde konakladı. Buradan maçın oynandığı stada maksimum 10 dakikada ulaşılıyor. Yani, takımımız dünyanın en güzel şehirlerinden birinden, dünyanın en iyi otellerinden ve Batı Amerika’nın en güzel stadından, ezcümle harika bir ortamdan hiç beklemediğimiz kötü bir skorla ayrıldı. Bu takımda oynayan oyuncuların büyük çoğunluğu, ülkemizin okullarında okudular, sahalarında çalışıp sağlık sisteminden yararlandılar ve ülkemiz kulüplerinde futbolu öğrendiler.. Bu Cumhuriyet onlara bu fırsatı-futbolcu olma imkanlarını sundu. Elbette onlar da gece demeden, soğuk demeden, karda-kışta ter akıttılar, çok çalışıp bu seviyelere geldiler. Yani ortada yıllardır yapılan hem kurumsal hem kişisel büyük yatırımlar, çabalar, fedakarlıklar vardı. Oysa rakip takımın değeri bir Arda Güler kadar etmiyordu ve gücü belliydi, ne oynayacağı belliydi ama sonuç beklenmedik oldu.. Aslında maçı onlar kazanmadı, biz kaybettik..
UYANIN İŞİNİZE BAKIN ÇOCUKLAR
Merih Demiral diyor ki; ‘Bizim ülkemizde üzüntü de, sevinç de abartılıyor’. Güzel kardeşim; bu lafı keşke başarılı bir maçtan sonra söyleseydin. Şimdi mi aklına geldi? Ne yani binlerce yıllık özelliğini, Akdenizli tepkilerini siz deyince mi değiştirecek bu ülke insanı. Laf yetiştirmeyi bırakıp işinize bakın. Sanırım Türk Hava Yolları reklamındaki senaryoya uygun bir maç oynandı Avustralya karşısında. Hani tüm takım rüyalarda buluşuyor ya.. Görüldüğü kadarıyla bizim çocuklar hala uykudalar, rüya gördüklerini zannediyorlar. Tavsiyem biri Montella ve takımı uyandırsın. ‘Heyy..Uyanın çocuklar..!’desin..
Biz; bu Anzakların dedelerine karşı bundan 111 yıl önce Çanakkale de hem de kısıtlı imkanlarımızla büyük bir ders vermiştik. Onları ‘Tarih yazmak için savaşmalısınız’ diye kandıran İngilizlerin desteğine rağmen ülkelerine eli boş göndermiştik. Ama bu kez tam tersi oldu... Onlardan kat be kat üstün bir takım olmamıza rağmen tarih yazmalarına fırsat verdik. Öyle ya Avustralya tarihinde ilk kez bir Avrupa ülkesi takımına karşı 2 farklı skorla maç kazandı. Hiç yakıştı mı çocuklar? Maçın tekniği, taktiği, fiziği zaten 2 gündür A’dan Z’ye tartışıldı. Artık sağır sultan bile neyi yapamadığımızı, kimlerin hatalı olduğunu biliyor. Dün dünde kaldı, şimdi önümüze bakma zamanı… Enseyi karartmak yok. Haydi Türkiye, haydi çocuklar bayrağı yere düşürmeyin...
