Hiç öyle alışkanlığım yok dedi!
Havaş’tayız.
40 yaşlarında bir kadın var otobüsün koridorunda.
Tamam yan sağ sıramda oturan beyefendinin yanına oturmak istiyor.
Uzanıyor ve diyor ki, "ben erkek yanına oturamam siz, şu arkadaki erkeğin yanına geçseniz acaba".
Adam, yüksek sesle tesettürlü hanıma cevap veriyor.
"Hiç öyle bir alışkanlığım yok"
Kadın suratını ekşitiyor ve asık suratla "tamam öyle ise ben yan tarafa geçeyim" diyor, adam yerinden kalkıyor ve yanındaki koltuğa geçmesine izin veriyor.
Geçiyor adamın yanına ve oturuyor yol boyu telefonla konuşuyor.
Adam pahalı şort, pahalı ayakkabı giymiş, saçları iyi traşlı, elinde son model tableti elinde yol boyunca, orada burada dolaşıyor.
Önce dedim ki ne olur yani, yerini değiştirseydi.
Sonra düşündüm ki neden değişirsin.
Adam gelmiş yerini seçmiş, bavul çanta yerleştirmiş, eline tabletini almış ve 45 dakikalık yolun planlamasını yapmış.
Erkek yanına oturmak istemediğinizi anlarım, ama erkeğin yanını seçip ben erkek yanına oturmam galiba nedeni.
Ayrıca ama toplu taşımada, koltuk numarası satın alıp binmediğine göre, böyle bir şey isteme şansında yok ki.
Bak adam şak diye "böyle bir alışkanlığım yok" dedi.
Teklifini reddeden ama mahcup eden bir cevap verdi aslında
Benim de oğlum var,
Erkek kardeşim var,
Yakın erkek arkadaşlarım var.
Hepsi çok terbiyeli, çok adaplı ve kendi eşleri dışında aklından tuhaf şeyler geçiren erkekler değiller.
Bir kadın yanlarına, kardeşi gibi, abisi gibi çok rahat oturabilir.
Bu kadar rahatça, tanımadığın insanın kulağına eğilip, erkeğin yanına oturmam demek dünya senin etrafında dönsün anlamına geliyor ise!
Dönmüyor bak bacım.
Bak tatlım.
Her türlü dünyanın ayarları ile oynanmış ise, kimden ne isteyeceğinizi bileceksiniz.
Hatta bazen hiç isteyemeyeceğinizi bilmelisiniz.
Sosyal mesafelerin darmadağın olduğu bir dünyada, kendi kişisel mesafeni başkalarına zorunlu kılamayacağın gerçeklerini bilmelisin.
Artık insanlık ve kurulan cümlelerin kafiyeleri tutmuyor.
Unutmayın.
Kimse kimsenin umuru değil.
Kimse kimseyi sevmiyor.
Kimse kimseye değer vermiyor.
Herkes yalanlara sigorta yapmış sanki.
Fırında parası olmayanlara askıda ekmek listesi varken, havalimanında bavullarının tekerlekleri ile tatil telaşı ile onlarca insan ayaklara basa basa, eze eze geçiyor.
Herkes pata küte saygısızca yaşıyor.
Hiçbirimiz dersinizi almadan bu dünyayı terk etmeyeceğiz.
Hayata iyi imza atmak gerekir.
Hepinizin kolunda çiçek açması dileklerimle.
