Travma!
Kadın 26 yaşında.
Nereli olduğunu bilmiyorum, kalkmış Hindistan'a arınmayı gitmiş.
Havuza girmiş Hintli bir adam ile havuzun içindeler.
Ellerini çırparak, bağırarak terapi oluyor ve güya içindeki tüm kötülüklerden arınıyor. 26 yaşında, 11 senedir telekız olarak çalışıyormuş.
Çocukken öyle bir travma geçirmiş ki telekız olmuş. Ve 11 sene bu işi yapmış. Sonra Hindistan'a giderek travmalarından ve yaptığı işin kötülüğünden ve pisliğinden arınacak ve kurtulacak. Peki tatlım kurtul bakalım görelim.
İnsan yapılması dünyanın en zor işi olarak anladığımız işi 11 sene travma içinde yapabilir mi? Ya da bir travma gencecik çocuk yaşta bir kızın, tele kız olmasına sebep olabilir mi? Ya da gittin havuza girdin, deli deli ellerini çırptın da senin konu kapandın mı? Ne oldu anladın mı yani? Son zamanlara her yerde ve herkesin ağzında travma var.
Vay arkadaş ne çok travması olan insanlar varmış. Her şeyi, yaptığı ve yaşadığını düşündüğü olumsuz ne varsa travmaya bağlıyor.
Suçlu travma.
Suçlu travmayı geçirmesine neden olan insanlar. Peki sen yaşananların neresindesin?
Hiç düşündün mü? Kendini suçlu gördüğün zerre kadar bir nokta oldu mu? Yok. Olmadı. Kabul edelim ki hiç kimse aynı şartlar altına büyümüyor. Kabul edelim ki insanlar gerçekten kötü olaylar yaşayarak büyüyorlar. Ama büyüdün artık.
Başkalarını suçlamadan vazgeç ve kendine en iyi gelecek şeyi bul. Travmandan kurtul ve artık sadece iyi bir insan ol. Kendin ile başa çıkmayı öğrenmek zorundasın. Benim babam ben 5 yaşında iken öldü ve ben babasız büyüdüm.
Tabi ki eksik büyüdüm, ama artık büyüdüm değil mi? Babasız kalmam, her olumsuz olayı ya da başıma gelen her şeyi babasız kalmama bağlayamam. Kendimi büyüttüm, daha güçlü ve sorunlarımı kendim çözen bir kadın oldum.
Evet keşke arkamda dağ gibi duran babam olsaydı. Ama yok. Babamı sevdim, babamı düşündüm benim babam vardı dedim. Hayatla başa çıkarken hiçbir konuyu babasız kalmama bağlamadım. Travmalarımı arayacak vaktim de olmadı ki.
Adını koyarsan her şey travma. Biz insanlar daima. Yaşadıklarımızı biliyoruz am bildiklerimizi yaşamıyoruz ki. Her gün her türlü insan ve her türlü olaylarla savrulup duruyoruz. Bizler hayatın nesiyiz. Vicdan ve merhametin yoksa hiç kimseyiz. Sen.
Yalancı biri isen, hayatın hiç kimsesi birisin. İnsanları kandırıyorsun, kötülük ekip, kötülük biçiyorsan hayatin hiç kimsesi birisin Zaten. Vicdan vapurlarında yer kalmadı, o vapurdan balıklara, kuşlara simit atan da kalmadı.
Sen hala travmamda travmam de dur. Deme aslında ve şöyle yap… Beni üzen, benim canımı sıkan bir olay ve insan mı var. Hiç kendimde travma falan aramam. Derim ki. Allah, yüce rabbim, seni kendi gibileri ile karşılaştırsın.
Amin.
