Türkiye’nin tarım başkentlerinden Adana’da, mevsimlik işçi ailelerinin çocukları eğitim haklarından mahrum kalarak tarlalarda ter döküyor.
Adana, verimli toprakları ve erkenci ürün hasadıyla tarım sektörünün kalbi konumunda bulunuyor. Her yıl Şanlıurfa, Diyarbakır ve çevre illerden gelen binlerce mevsimlik tarım işçisi, aileleriyle birlikte kentin yolunu tutuyor. Ancak bu göç dalgasının en acı tarafı, tarlalarda kurulan çadırlarda yaşam mücadelesi veren çocukların durumu oluyor.
Yasaklara rağmen tarladalar
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ile Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, çocuk işçiliğinin önüne geçmek adına yerel ve merkezi düzeyde yoğun bir koordinasyon yürütüyor. Yasal düzenlemeler ve denetimler, çocukların tarlalarda çalıştırılmasını kesin bir dille yasaklıyor. Buna rağmen birçok aile, ekonomik zorunlulukları gerekçe göstererek çocuklarını okuldan alıp hasat süreçlerine dahil ediyor.
Gelecekleri hasat mevsimine endeksli
Doğu illerinden gelen aileler için tarım, yılın her döneminde devam eden bir yaşam biçimi haline gelmiş durumda. Yaz kış demeden soğan ve patates tarlalarında çalışan çocuklar, eğitim hayatına katılamamanın yanı sıra zorlu saha koşullarıyla da mücadele ediyor. Aile bütçesine katkı sağlama düşüncesiyle tarlaya giren bu çocuklar, aslında kendi geleceklerinden fedakarlık ederek hasat sürecinin bir parçası haline geliyor. Yetkililerin tüm çabalarına rağmen, tarlalardaki çocuk işçiliği sorunu çözüm bekleyen bir yara olarak varlığını sürdürüyor.
