Samsun’un Bafra ilçesi, Türkiye’nin en önemli çeltik üretim merkezlerinden biri olarak stratejik konumunu güçlendirmeye devam ediyor. Karadeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü (KTAE) bünyesinde 1982 yılından bu yana sürdürülen ıslah çalışmaları, Türk tarımına kazandırılan yüksek verimli ve kaliteli 7 yeni çeltik çeşidiyle meyvelerini verdi. Geliştirilen tohumlar, iklim değişikliği ve su krizine karşı üreticiye güçlü bir alternatif sunuyor.
İklim Krizine Karşı Erkenci Ve Yüksek Verimli Tohumlar
Klasik çeltik çeşitlerinin olgunlaşması yaklaşık 130 günü bulurken, KTAE uzmanları tarafından geliştirilen yeni türler bu süreyi 100 ila 105 güne kadar düşürdü. Oluşturulan bu erkenci yapı; aşırı sıcaklar, ani iklim değişiklikleri ve doğal afetler nedeniyle yaşanan ürün kayıplarını en aza indirmeyi hedefliyor.
Söz konusu tohumlar, kışlık sebze panayırının ardından toprağa ekilerek ikinci ürün alma imkanı sağladığı gibi, ekimin geciktiği sezonlarda tarlaların boş kalmasının da önüne geçiyor. Yatmaya dayanıklı ve makineyle hasada son derece uygun olan bu türler, dekara 850 kilogram ile 1 ton arasında değişen rekor verim oranlarıyla dikkat çekiyor.
Türk Damak Tadına Uygun 7 Yerli Çeşit
Enstitü bünyesinde tescillenen Karadeniz, Kızılırmak, Bafra Yıldızı, Mevlütbey, Kocamaninci, Gizlenci ve İlkeren isimli çeşitler, sadece verimleriyle değil, pirinç randımanı ve lezzet kaliteleriyle de ön plana çıkıyor. İthal tohumların yüksek verim sağlasa da Türk mutfağının lezzet beklentilerini karşılayamadığına değinen enstitü yetkilileri, yerli çeşitlerin hem yüksek verim hem de eşsiz bir lezzet profili sunduğunu vurguluyor.
Modern Sulama Teknikleriyle Yüzde 33 Su Tasarrufu
Geleneksel çeltik tarımında tarlaların sürekli su altında tutulması, yüksek miktarda su ve elektrik enerjisi tüketimine yol açıyor. Bu tabloyu değiştirmek adına yürütülen uluslararası MEDWATERICE Projesi kapsamında Bafra’daki deneme sahalarında yeni yöntemler test edildi.
"Alternatif Islatma ve Kurutma" (AWD) yöntemiyle yapılan denemelerde, ürün kalitesinde ve rekoltede hiçbir kayıp yaşanmadan sulama suyunda yüzde 18 ile yüzde 33 arasında tasarruf sağlandığı belirlendi. Bu gelişme, kısıtlı su kaynaklarının korunmasının yanı sıra sulamada kullanılan elektrik maliyetlerini azaltarak çiftçinin üzerindeki finansal yükü de önemli ölçüde hafifletiyor.
