Samsun’un İlkadım ilçesinde mesleğini sürdüren 33 yaşındaki fotoğrafçı Süleyman Önder, yedi yıl önce kiraladığı ve daha sonra satın aldığı tarihi binayı dekore etmek isterken kendisini dev bir koleksiyonun başında buldu. Kadıköy Mahallesi'ndeki stüdyosunu eski eşyalarla süsleme fikriyle yola çıkan Önder, altı yıl içinde dünyanın dört bir yanından ve farklı dönemlerden yaklaşık 150 fotoğraf makinesini bir araya getirdi.
Koleksiyonunda 1800'lü yılların sonuna ait körüklü makinelerden dijital dönemin şafağına kadar pek çok farklı model bulunduran Önder, bu süreci bir tutku olarak tanımlıyor. Bit pazarları, mezatlar ve özel müzayedeleri titizlikle takip ederek koleksiyonunu genişleten genç fotoğrafçı, stüdyosuna gelen müşterilerin çekim yaptırmayı unutup makineleri incelediğini belirtiyor.
Fotoğraf makinelerinin tarihsel gelişimi ve koleksiyon değeri
Fotoğrafçılık tarihi, 1839 yılında Louis Daguerre'in "daguerreotype" yöntemini tanıtmasıyla ticari bir boyut kazanmıştır. Süleyman Önder'in koleksiyonunda özel bir yer tutan körüklü makineler ise özellikle 19. yüzyılın sonu ve 20. yüzyılın başında taşınabilir fotoğrafçılığın öncüsü olmuştur. Bu makineler, o dönemde sadece profesyonel stüdyolarda değil, açık alanlarda da yüksek kaliteli cam negatifler üzerine görüntü kaydedilmesine olanak tanıyordu. Günümüzde bu tür cihazlar, mekanik kondisyonları ve optik kalitelerinden ziyade, döneminin mühendislik dehasını yansıtan birer sanat objesi ve endüstriyel miras olarak kabul edilmektedir.
Yaşanmışlığı olan ve birilerinde iz bırakmış eşyaları toplamanın kendisi için manevi bir anlam taşıdığını ifade eden Süleyman Önder, koleksiyonunu gelecekte çocuklarına en büyük miras olarak bırakmayı hedefliyor. Antika makinelerin dijitalleşen dünyada somut birer anı taşıyıcısı olduğunu vurgulayan koleksiyoner, yeni parçalar keşfetmek için müzayedeleri takip etmeye devam ediyor.
