Emeklilikte Yaşa Takılanlar (EYT) düzenlemesinin dışında kalan ve 2000-2008 yılları arasında sigorta girişi bulunan milyonlarca çalışan, kademeli emeklilik talebiyle gözlerini Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne çevirdi.
Ağustos 2026 itibarıyla yürürlüğe girmiş resmi bir yasa bulunmamasına rağmen, konuya ilişkin hazırlanan kanun teklifleri ve soru önergeleri Meclis gündemindeki yerini koruyor.
İşçi, memur ve sözleşmeli personeli kapsayacak bir kademeli emeklilik modelinin hayata geçirilmesi hedeflense de düzenlemenin yasalaşması için komisyon ve Genel Kurul onay süreçlerinin tamamlanması bekleniyor.
Mevcut SGK kuralları ve emeklilik şartları geçerliliğini koruyor
Sosyal medyada dolaşan yaş ve prim tablolarının henüz kesinleşmiş bir hak doğurmadığı vurgulanırken, yeni bir kanun çıkmadığı sürece 2000-2008 arası sigortalılar mevcut SGK mevzuatına tabi kalmaya devam ediyor.
Mevcut sistemde, 8 Eylül 1999 ile 30 Nisan 2008 tarihleri arasında ilk kez 4/a (SSK) kapsamında tescillenen çalışanlar için 7000 prim günü ya da 25 yıl sigortalılık süresi ile 4500 prim günü şartı aranıyor. Yaş koşulunda ise kadınlarda 58, erkeklerde 60 yaş sınırı uygulanıyor.
Olası bir yasal düzenlemenin kapsayacağı sigorta başlangıç tarihleri ve prim-yaş parametreleri ancak kanunun Resmi Gazete'de yayımlanmasıyla netlik kazanacak.
Sosyal güvenlik sisteminde aktüeryal denge ve emeklilik reformları
Türkiye'de sosyal güvenlik sisteminin sürdürülebilirliği, çalışan/emekli oranını ifade eden aktüeryal dengeye dayanmaktadır. Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) verilerine göre, ideal bir sosyal güvenlik sisteminde 1 emekliye karşılık en az 4 çalışan (aktif/pasif oranı 4,0) bulunması gerekirken, Türkiye'de bu oran 1,5 ile 2,0 bandı arasında seyretmektedir.
Yaşlanan nüfus yapısı ve emekli sayısındaki artış karşısında, emeklilik yaşının kademeli olarak yükseltilmesi ve prim gün şartlarının yeniden kurgulanması, bütçe üzerindeki transfer yükünü kontrol altında tutabilmek adına aktüeryal hesaplamaların temel odağını oluşturmaktadır.
