Bitti sanılan yerden başlamak
Bazı bitişler vardır; kapıyı sertçe kapatır, arkasına bile bakmaz. Bazılarıysa sessizdir. Ne tam biter ne de gerçekten devam eder. İşte insanı en çok yoran da bu belirsizliktir: “Bitti” dediğin yerde, kalbinin hâlâ bir ihtimal bırakması.
Hayat çoğu zaman bize “tamam, buraya kadarmış” dedirtir. Bir ilişki, bir dostluk, bir hayal… Yorulursun. Kırılırsın. “Bir daha asla” dersin. Kendine söz verirsin. Ama zaman geçtikçe fark edersin ki, bazı defterler kapatılsa da sayfaları akılda kalır. Çünkü her bitiş, gerçekten tükenmişlikten doğmaz; bazen sadece yanlış zamanda, yanlış cümlelerle verilmiş bir moladır.
Bitti sanılan yerden başlamak cesaret ister. Önce kendinle yüzleşmeyi gerektirir. Nerede sustun, nerede fazla konuştun? Nerede anlaşılamadın, nerede anlamak istemedin? Yeniden başlamak; geçmişi yok saymak değil, onu olduğu gibi kabul etmektir. Hatalarıyla, eksikleriyle, kırıklarıyla…
İnsan çoğu zaman yeniden başlamaktan korkar. Çünkü “ya yine aynı şeyler olursa?” sorusu hep aklın bir köşesinde durur. Oysa asıl soru şudur: “Ya bu kez farklı olursa?” Aynı kalple ama daha bilinçli, daha sakin, daha dürüst… Belki bu kez beklentiler değil, anlayış konuşur. Belki bu kez susmak değil, doğru zamanda konuşmak kazanır.
Bitti sandığımız yerler bazen bize durmayı öğretir. Kendimizi dinlemeyi, sınır koymayı, neye tahammül edemediğimizi fark etmeyi… O duraklar olmasa, yeniden başlamanın kıymetini de bilemezdik. Çünkü her yeni başlangıç, eski bir yorgunluğun içinden filizlenir.
Elbette her şey yeniden başlamamalı. Bazı kapılar gerçekten kapalı kalmalıdır; kendimizi korumak için, büyümek için. Ama hâlâ içimizde bir “yarım kalmışlık” hissi varsa, belki de mesele bitmemiştir; sadece eksik bırakılmıştır. Ve bazen eksik kalan şey, bir özürdür. Bazen bir açıklama. Bazen de sadece samimi bir “ben buradayım” cümlesi.
Bitti sanılan yerden başlamak, geçmişi inkâr etmek değil; geleceğe daha dürüst yürümektir. Aynı hikâyeyi tekrar etmek değil, aynı hikâyeyi başka bir yerden yazmaktır. Ve belki de en önemlisi, yeniden başlarken artık şunu bilmektir: Her şey eskisi gibi olmak zorunda değil. Zaten güzel olan da budur.
Çünkü bazı başlangıçlar, tam da bitti sandığımız yerde başlar.
