Yaşamın ritmi
İnsan bedeni hareket etmek için yaratılmıştır. Buna rağmen günümüzde en çok kaçtığımız şey yine hareketin kendisi oldu. Yorulmamak adına seçilen kolaylıklar, farkında olmadan insanı daha güçsüz bir yaşama sürüklüyor. Oysa beden dediğimiz şey, sürekli dinlenerek değil kullanıldıkça ayakta kalabiliyor.
Bugün kısa bir mesafe için bile yürümek istemeyen insanlarla karşılaşıyoruz. Merdiven çıkmak yorucu geliyor, ayakta kalmak zor geliyor, günlük işler bile gözde büyütülüyor. Çünkü beden artık eskisi kadar kullanılmıyor. Kullanılmayan her şey gibi insan bedeni de zamanla gücünü kaybediyor. İnsan rahatlığa alıştıkça en küçük çaba bile ağır gelmeye başlıyor.
Aslında sorun yalnızca fiziksel güç kaybı değil. Hareketsiz bir yaşam insanın ruhunu da yavaş yavaş tüketiyor. Sürekli aynı yerde oturmak, bedeni yoracak her şeyden kaçınmak insanı zamanla isteksiz, yorgun ve enerjisiz bir hale getiriyor. Çünkü insan yalnızca dinlenerek iyi hisseden bir varlık değil. Aksine hareket ettikçe açılan, çalıştıkça canlanan bir yapıya sahip.
Eskiden insanlar bugünkü kadar rahat yaşamıyordu ama bedenleri daha dayanıklıydı. Günlük hayatın içinde sürekli bir hareket vardı. Yapılması gereken işler insanı aktif tutuyordu. Yorulmak hayatın doğal bir parçasıydı. Şimdi ise insanlar yorulmaktan korkar hale geldi. Oysa insanı güçlü yapan şey rahatlık değil, çabadır.
Bugün birçok kişi sağlıklı yaşamak istediğini söylüyor ama hareket etmeyi sürekli erteliyor. Spor yapmak için uygun zamanı bekliyor, yorgun olduğunu düşünüyor ya da vakit bulamadığını söylüyor. Fakat insan bedeni bekledikçe değil, kullanıldıkça güç kazanır. Gün içinde yapılan küçük hareketler bile beden için büyük önem taşır. Çünkü insanı ayakta tutan şey yalnızca dinlenmek değildir.
Belki de yeniden hatırlamamız gereken en önemli şey şudur: İnsan bedeni durağanlığa değil, harekete alışkındır. Hareket etmeyen beden zamanla ağırlaşır, ağırlaşan beden ise hayatın yükünü taşımakta zorlanır. Bu yüzden bazen insanın kendisi için yapacağı en önemli şey, sadece yerinden kalkıp yaşamın içine karışmasıdır.
